{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

قلبِ سبز گل سرخ،

قلبِ سبز گل سرخ،
با صدای خونین،
در شب باغ سرود:
از شب زرد زمستان
تا سحر،
سحر سرخ بهار،
فاصله فریاد است!
تا گل سرخ شدن راهی نیست،
می توانی گلسرخی باشی،
باغبان اشکش را
با پرِ شالِ چهل تکه زدود !


«ایرج جنتی عطایی»
دیدگاه ها (۷)

ما رنج برده ایم، ما زخم خورده ایم، ما تا رسیدن بیمرگی امید، ...

آنچه را عاشقانه دوست می داری،بیاب و بگذار تو را بکشد! بگذار ...

به پیری گر نمی خواهی که محتاج عصا گردی،زپا افتادگان را در جو...

چون یار من او باشد بی یار نخواهم ماند،چون غمخورم او باشد غمخ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط