آری، آنگاه که انسان عاشق می‌شود، آنگاه که پای عشق به میان

آری، آنگاه که انسان عاشق می‌شود، آنگاه که پای عشق به میان می‌آید، با سوختن و نا شدن پا به عرصة میدان می‌نهد و عاشق خود را فدای معبود می‌کند. آری، از وقتی که پا به وادی عشق برای وصال تو گذاردم، عشق مرا به پیمودن کوی معشوق وامی‌داشت و در مقابل آن، عقل مرا از خطرات راه نهی می‌کرد. عشق گل‌های پرطراوت بوستان وصال را در مقابل دیدگانم جلوه‌گر می‌ساخت و در مقابل آن عقل خارهای خون‌ریز را در جوار گل‌ها گوشزد می‌کرد. عقل برایم می‌گفت من سبب کمالاتم، ولی عشق می‌گفت من دربند خیالات نیستم.

فرازی از وصیت‌نامه شهید علی توکلی