{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

چه تاریکی ها که در من ریشه دواند

چه تاریکی ها که در من ریشه دواند
و چه آرزوها به ثمر نرسیده خاموش ماند
من زیر همین نورِ ماه
دوباره به روشنی خواهم رسید
شب،آخرین قبله گاه من است...

#حاتمه_ابراهیم‌زاده
دیدگاه ها (۱)

آرام باش! درست می شود...نه هیچ شبی و نه هیچ زمستانی دائمی نی...

_ چطوری؟ + (چون به تو حاصلی ندارد غمِ روزگار گفتن! )خوبم، تو...

گرچه دیر، اما گمانم دیگر آموخته‌ام کسی را دوست داشتن، یعنی ...

مرده‌شور سیاست را ببرند، مرده‌شور اقتصاد را ببرند، مرده ‌شور...

هر شب، وقتی پلک‌هایم آرام روی هم می‌لغزند، سوتِ قطاری دوردست...

پارت14:دفترچه گمشده. چند هفته بعد از عملیات نجات گذشته بود. ...

سال‌ها بود که مادربزرگ رفته بود، اما اتاقش انگار هنوز نفس می...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط