عمری ساقی بودم و دلم،میخانه ی رفیقان"

عمری ساقی بودم و دلم،میخانه ی رفیقان"
سقفش ریخت، شدم خراب رفیقان

دیوارش ماند، شدم تکیه گاه رفیقان
حالا دیوارهم ریخت، شدم خاک پای رفیقان