بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
از این رو حضرت مولی الموحدین، امیرالمؤمنین، امام علی علیهالسلام در دعای کمیل عرضه می دارد، یقیناً اگرسوگند تو یعنی اراده و مشیت حکیمانه تو، بر فرق گذاشتن بین موحد و مشرک، ظالم و عادل، جاهل و عالم، فاسق و متقی و ... نبود، اصلاً جهنم را نمیآفریدی یا سردش قرار میدادی و هیچ کس را در آن جای نمیدادی.
فراز ذیل از دعای کمیل، دقیقاً پاسخ سؤال مذکور میباشد : فَبِالْیَقِینِ أَقْطَعُ لَوْ لاَ مَا حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذِیبِ جَاحِدِیكَ وَ قَضَیْتَ بِهِ مِنْ إِخْلاَدِ مُعَانِدِیكَ، لَجَعَلْتَ النَّارَ كُلَّهَا بَرْداً وَ سَلاَماً- پس من به یقین قاطع مى دانم كه اگر تو بر منكران خداییت حكم به آتش قهر خود نكرده و فرمان همیشگى عذاب دوزخ را به معاندان نداده بودى، محققاً تمام آتش دوزخ را سرد و سالم مىكردى و هیچكس را در آتش جاى و منزل نمىدادى؛
لَكِنَّكَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ أَقْسَمْتَ أَنْ تَمْلَأَهَا مِنَ الْكَافِرِینَ، مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ أَنْ تُخَلِّدَ فِیهَا الْمُعَانِدِینَ، وَ أَنْتَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ تَطَوَّلْتَ بِالْإِنْعَامِ مُتَكَرِّماً أَ فَمَنْ كَانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كَانَ فَاسِقاً لاَ یَسْتَوُونَ - و لیكن، اسمهای تو همه مقدس هستند و قسم یاد كردهاى كه دوزخ را از جمیع كافران جن و انس پر گردانى معاندان را در آن عذاب مخلّد نمایی، و تو را ستایش بىحد سزاست كه با وجود آنكه خویش را ثنا گفتى و به همه انعام نمودى، در كتاب خود فرمودى آیا در آخرت اهل ایمان با فاسقان یكسانند هرگز یكسان نیستند.(سوره سجده آیه 18)(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
از این رو حضرت مولی الموحدین، امیرالمؤمنین، امام علی علیهالسلام در دعای کمیل عرضه می دارد، یقیناً اگرسوگند تو یعنی اراده و مشیت حکیمانه تو، بر فرق گذاشتن بین موحد و مشرک، ظالم و عادل، جاهل و عالم، فاسق و متقی و ... نبود، اصلاً جهنم را نمیآفریدی یا سردش قرار میدادی و هیچ کس را در آن جای نمیدادی.
فراز ذیل از دعای کمیل، دقیقاً پاسخ سؤال مذکور میباشد : فَبِالْیَقِینِ أَقْطَعُ لَوْ لاَ مَا حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذِیبِ جَاحِدِیكَ وَ قَضَیْتَ بِهِ مِنْ إِخْلاَدِ مُعَانِدِیكَ، لَجَعَلْتَ النَّارَ كُلَّهَا بَرْداً وَ سَلاَماً- پس من به یقین قاطع مى دانم كه اگر تو بر منكران خداییت حكم به آتش قهر خود نكرده و فرمان همیشگى عذاب دوزخ را به معاندان نداده بودى، محققاً تمام آتش دوزخ را سرد و سالم مىكردى و هیچكس را در آتش جاى و منزل نمىدادى؛
لَكِنَّكَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ أَقْسَمْتَ أَنْ تَمْلَأَهَا مِنَ الْكَافِرِینَ، مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ أَنْ تُخَلِّدَ فِیهَا الْمُعَانِدِینَ، وَ أَنْتَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ تَطَوَّلْتَ بِالْإِنْعَامِ مُتَكَرِّماً أَ فَمَنْ كَانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كَانَ فَاسِقاً لاَ یَسْتَوُونَ - و لیكن، اسمهای تو همه مقدس هستند و قسم یاد كردهاى كه دوزخ را از جمیع كافران جن و انس پر گردانى معاندان را در آن عذاب مخلّد نمایی، و تو را ستایش بىحد سزاست كه با وجود آنكه خویش را ثنا گفتى و به همه انعام نمودى، در كتاب خود فرمودى آیا در آخرت اهل ایمان با فاسقان یكسانند هرگز یكسان نیستند.(سوره سجده آیه 18)(پایان)
- ۳۹
- ۰۶ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط