خـــــداونـــــــدا

خـــــداونـــــــدا

مدتهاست
تصمیم گرفته ام
هر گاه کسی را نخــواستم
یا از او رنجــیدم
یا دلـــم را شکست

به یادِ روزی باشم که ممکن است هرگز در دنیا نبــاشد !
آن روز را مرور میکنم
آن قدر که نبــودنش را باور کنم بعد در ذهـــنم برایش غمگـــین میشوم !

و شاید یک عزاداریِ ذهنی و بعد آرزو میکنم کاش بود و از او میگـــذشـــتم

بعد به خودم میگویم
حالا او هست پس ببــخش و فرامـــوش کن.
از بخششم شاد میشوم
و از بودنِ او شادتر
به همین راحتی
خــــدای مهــــربانم
این فرمولِ آرامشِ من است.