عنایت کن کشتی در دریا غرق شد و زنی تنها از آن نجات

عنایت کن کشتی در دریا غرق شد و زنی تنها از آن نجات



یافت و به ساحل آمد.آنگاه از خدا خواست تازورقی برایش فراهم کند. زورقی در



کنار ساحل پیدا کرد و خوشحال آماده رفتن از جزیره شد،اما هنگامی که آمد



سوار قایق شود از خداوند ندایی آمد که برو و دوستت را نیز خبر کن تا او نیز با



تو بیاید. مرد خشمگین شد و گفت : خدایا من زحمت کشیدم و دعا کردم وتو مرا



بیشتر دو ست داشتی و در نتیجه آن تو این نعمات را به من دادی اما او آنقدر



منفور بود که حتی خانه ای هم ندارد و غذایش را به زور تهیه می کند . او که



زحمت دعا کردن را به خود نداده. خداوند فرمود:ای بنده خود خواه من، می دانی



چرا این همه نعمت را به تو ارزانی داشتم و به او هیچ ندادم ؟زیرا او در تمام این



مدت که تو دعا می کردی تا به همه چیز برسی، آنهم برای خودت ، او نیز



دعامی کرد که خدایا به من هیچ چیز نده فقط حضورت در کنارم برای من کافی



است اما بجای آن مراقب دوستم باش ، او تنهاست ، نعماتت را به او ارزانی دار



مبادا که از یاد تو غافل شود و به آسیبی رسد . آری بخاطر دعای او بود که به تو



نعمت دادم . مرد شرمنده از خود ، اشک از چشمانش جاری شد . به سراغ



دوستش رفت و او را در آغوش گرفت و گفت : خدایی که تو را بیشتر از من



دوست دارد مرا نزد تو فرستاد ، خدایی به خاطر تو ، بنده خودخواهی چون مرا



اینگونه نعمت داده ، تازه فهمیدم که خداوند کدام بندگانش را دوست تر می دارد .



خودم: بیاییم هم نوعمان را دوست بداریم تا خدا ما را دوست بدارد

مرسی نشستی خوندیش دوست گلم این گل تقدیم به تمام دوستانم