{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

نان را از من بگیر اگر می خواهی

نان را از من بگیر، اگر می خواهی
هوا را بگیر، اما
خنده ات را نه

گل سرخ را از من بگیر
و سوسنی را که می کاری

عشق من، خنده ی تو
در تاریک ترین لحظه ها می شکفد

بخند بر شب
بر روز، بر ماه
بخند بر پیچ خیابان های این جزیره
بر این پسربچه ی کمرو
که دوستت دارد

نان را، هوا را
روشنی را، بهار را
از من بگیر

اما خنده ات را هرگز
تا چشم از این دنیا نبندم

#پابلو_نرودا
دیدگاه ها (۱)

هوا یک طوری است ..مثل طعم انار نوبرانه ..مثل بوی بالش حضرت م...

باز باران با ترانه میخوردبربام خانه...خانه ام کو؟خانه ات کو؟...

همه ی ما آدما تو زندگیمون یک "هیچ" داریم..."هیچی" که از همه ...

‌ما که خودمان را پنهان می کنیمدر پاییزدر چمدان های نقره‌ایدر...

«کارما» ایستاده ام به تماشای تو. میخندی تو با دیگری. با لبخ...

«رویای سرخ» با خود عهد بستم این آخرین دیدار باشد ولی حیف لح...

فیک جونگ کوک ~~عشق من ~~پارت ۲

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط