هیچ چیز را جابجا نمیکنم،لباس های تا خورده ات،لیوان آب خور

هیچ چیز را جابجا نمیکنم،لباس های تا خورده ات،لیوان آب خورده ات.حتی جای بودن ات را تا فردا. حس حضورت تمام خانه امان را پر کرده....
و من به شوق دیدنت تا فردا،نقاشی تراس و پنجره میکشم..و خیره خیره تماشا میکنم ثانیه گردان و دقیقه گردان و ساعت شمار را که ساعت آمدنت را فریاد بکشند
زندگیم. همه بود و نبودم..میپرستمت.. دستهات رو میبوسم عمرم..