اگر احساس کنم خداوند.... ...

اگر احساس کنم خداوند.... ...

پاداش نیکی هایم را و سزای مشقت هایی را که درراه
انسان بودنم بر قلب رنجور کشیده ام، را با
هم خوابی در آغوش حوریانش و
شراب خواهد داد ،
شبانه ....
از بهشت میروم و با هیزمی برافروخته
از آتش گناهان انسانها در جهنم باز میگردم
و بهشت را
میسوازنم ،
تا سزای نیکی هایم ،
هم خوابگی با حوریان نباشد ...
من طغیان میکنم .....اگر
سزاوار به پاداش خداوند باشم و خداوند
جز
خویش را به قلب مهجور از دوریش
ببخشد .....
من بر خدا فرمانی نمیدهم،
اما ......
خداوند مهروخورشید
، بی شک میداند
هوس بازی در میان آغوش حوریان
پاسخ خوبی برای انسان بودن
نیست.... من پاداش نیکی هایم را
در زمین ....از
لبخند آنان که شادمانشان کرده ام گرفته ام
و شراب بهشتت جرعه ای
مستم نمیکند ،
چرا که
دیدن رنج و فقر انسانها
در زمین
از هر شرابی تلخ تر
و گیرا تر بود ........