بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
چنان که حتی ایشان فرمودند: هر کس بدهی دارد و حق الناس بر گردن دارد، بر گردد و یا ضامن بیاورد - چنان که حضرت عباس علیه السلام را مأمور کردند تا اگر هر قطعه از زمین کربلا، مالکی دارد، از او بخرند. چنان که نماز، تلاوت قرآن، دعا و نماز شب را برپا نمودند و ... .
نماز ظهر عاشورا :
امام حسین علیه السلام، در کربلا، هم نماز یومیه در شرایط آرام را اقامه نمودند و هم نماز خوف در حال جنگ را اقامه نمودند که به هر دو در آیات قرآنی و احکام اسلامی تصریح شده است، و البته نماز ظهر عاشورای ایشان، همان نماز در حال جنگ بود که به نماز خوف مشهور است و احکام خودش را دارد.
حفاظت از امام :
حفاظت از امام و ولیّ امر مسلمین، چه در حال آرامش و چه در بحران و چه در جنگ ... و چه در حال نماز و یا غیر نماز، و خلاصه در هر حالتی، وظیفه عقلی و شرعی هر مسلمانی می‌باشد.از این رو، خاندان و شیعیان باوفای ایشان، به ویژه در کربلا و بالاخص درروز عاشورا که در معرض تهاجمات بی‌رحمانه بودند، هر لحظه از امام زمان‌شان حفاظت می‌کردند. پس این خیلی بدیهی، عقلی، طبیعی و ضروری بود که وقتی ایشان قصد نماز کنند، چه در سکون و چه در حرکت، عده‌ای از جان ایشان محافظت نمایند.
فرض کنید در آن شرایط، وقتی امام تکبیرة الاحرام را گفتند، همه و از جمله محافظین، دست از مرابت بردارند و مثل یک مسجد آرام، برای شرکت در نماز جماعت صف بکشند؟!
حال فکر کنید که در قالب سؤال نه تنها عقلانیت، انسانیت و احکام قرآنی مورد توجه قرار نگیرد، بلکه گناه جنایت دشمنان نیز - الغیاذ بالله به گردن امام بیافتد و بگویند:ایشان جان یاران رابه خطر انداختند؟! خب این ظلم نیست؟ از همان ظلم‌های گذشته نیست؟ تداوم همان ظلم‌ها بر ایشان و اهل عصمت علیهم السلام نیست؟!
نماز و حفاظت، طبق احکام نماز خوف :
همان‌طور که بیان گردید، نماز خوف به ویژه در حال جنگ نیز مانند نماز های یومیه، احکام خاص خودش را دارد و باید بدان گونه عمل گردد.(ادامه دارد...)