تو منو یاد کافه ایی میندازی که دیگه کسی پشت صندلی هاش نمی

تو منو یاد کافه ایی میندازی که دیگه کسی پشت صندلی هاش نمیشینه و پلمپ شده، و صدای پیانویی که مدت ها قبل فراموش کرده بودم، و بوی پیراهنی که تو اون روز و ساعت توی ایستگاه مترو برای همیشه جا موند.
-الف.