وقتی دلم به درد می آید و کسی نیست که به حرف هایم گوش کند،

وقتی دلم به درد می آید و کسی نیست که به حرف هایم گوش کند، وقتی تمام غم های عالم بر دلم نشسته است/ وقتی احساس می کنم دردمندترین انسان عالمم/ وقتی تمام عزیزانم با من غریبه می شوند/ و کسی نیست که حرمت اشک های نیمه شبم را حفظ کند/ وقتی تمام عالم را قفس می بینم/ بی اختیار از کنار آنهایی که دوستشان دارم، بی تفاوت می گذرم...