تنهایی یعنی

تنهایی یعنی

عبور می کنم هر روز

از کنار نیمکت های خالیه پارک

طوری که انگار کسی در نیمکت های آخرین

انتظارم را میکشد و به انجا که میرسم باید

وانمود کنم که باز هم دیر رسیده ام