معرفت علی بن جعفر به مقام امامت و ولایت

معرفت علی بن جعفر به مقام امامت و ولایت
محمّد بن حسن بن عمار می‌‌گوید: در مدینه خدمت علی بن جعفر بن محمّد (فرزند امام صادق) نشسته بودم، دو سال بود که شاگردش بودم و هرچه از برادرش موسی بن جعفر(ع) حدیث شنیده بود، می‌‏فرمود من هم می‌‏نوشتم. ناگاه حضرت ابو جعفر محمّد بن علی (امام نهم) وارد مسجد شد، علی بن جعفر بدون رداء و کفش، پای برهنه از جا پرید دست او را بوسید و بسیار احترام کرد. حضرت جواد فرمود: عمو جان بنشین خدا ترا رحمت کند..
وقتی ابن جعفر بازگشت اطرافیان و اصحابش با سرزنش گفتند: تو عموی پدر او هستی! چرا این چنین خودت را کوچک می‌‌کنی؟ فرمود: ساکت باشید! سپس دست به ریش خود گرفت و گفت: وقتی با این محاسن(سفید) خداوند مرا شایسته امامت نداند و این جوان شایسته مقام امامت باشد و او را به این مقام مفتخر فرماید من چگونه منکر مقام او شوم! به خدا پناه میبرم از پیشنهاد شما، بلکه چاکر و غلام او هستم. اصول کافی ج‏1، ص 322