31 مرداد سالروز صنعت دفاعی کشور

31 مرداد سالروز صنعت دفاعی کشور

صنایع دفاعی ایران در دوران حکومت محمد رضا پهلوی پایه‌گذاری شد.
صنایع نظامی تحت عنوان قورخانه در سال 1304 ه.ش با تولید تفنگ برنو در مرکز شهر تهران(توپخانه) فعالیت خود را آغاز نمود.
صنایع نظامی از حدود سال 1320ه.ش تحت نام اداره تسلیحات در محل مهماتسازی فعلی تاسیس شد و حدود 6 سال بعد کارخانه مسلسل سازی در خیابان پیروزی به عنوان اداره مرکزی تسلیحات راه اندازی گردید.
با تحولات جدید صنعتی از حدود سال 1340،ساختار اداری تسلیحات نیز دگرگون و به سازمان صنایع نظامی تغییر نام داد.
خرید تکنولوژی فشنگ های خانواده 7/62 ،تفنگ ژ3،تیربار ژ-3 ،خطوط تولید باروت و مواد منفجره شروع و در مجموعه سه صنعت (مهماتسازی،مسلسل سازی و شیمیایی پارچین) فعالیت های تولیدی خود را گسترش داد.



در سال ۱۳۵۴، صنایع الکترونیکی ایران تاسیس شد تا به کار جمع‌آوری و تعمیر سلاحهای وارداتی بپردازد.
بیشترین جنگ‌افزارهای ایران قبل از انقلاب اسلامی، از آمریکا و اروپا وارد می‌شدند.
بین سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۶، شاه سفارش ۸ میلیارد دلار جنگ‌افزار را به آمریکا داد و آمریکا تا انقلاب ایران (۱۳۵۷)، به ایران فروخت.
در سال ۱۳۵۶، سازمان صنایع دفاعی ایران بطور مشترک با اسرائیل شروع به کار کردن روی انواع موشک کرد و ایران و اسرائیل بطور مشترک پروژه‌ای به نام پروژه شکوفه را پایه‌گذاری کردند و در همین راستا تقاضا داشتند که این پروژه روی موشکها گسترش یابد اما با مخالفت آمریکا مواجه شدند.
در سال ۱۳۵۸ ایران اولین گام‌ها را در زمینه ساخت و مهندسی معکوس جنگ‌افزارهای ساخت شوروی از جمله آر پی جی-۷، بی ام-۲۱ کاتیوشا و موشک دوش پرتاب سم-۷ آغاز کرد.

بعد از آغاز جنگ ایران و عراق و آغاز تحریم‌های اقتصادی و نظامی علیه ایران، ایران هیچ چاره‌ای جز تکیه به صنایع نظامی خودی برای تعمیر و ساخت جنگ‌افزار نداشت.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز با مداخله و بر عهده گرفتن برخی وظایف به این کار کمک کرد و پس از مدت‌ها صنایع دفاعی ایران بصورت رسمی شکل گرفت و وزیر دفاع ایران سرمایه زیادی را برای راه‌اندازی صنایع موشکی اختصاص داد و بعدها ایران مهمات موشکی بسیاری ساخت.

با ادغام دو وزارت دفاع و سپاه پس از پایان جنگ تحمیلی،بنیه سخت افزاری و نرم افزاری صنایع دفاع در سطح قابل توجهی افزایش یافت و رشد و توسعه صنعتی در خصوص تولید محصولات دفاعی(مهماتسازی،تسلیحاتی،زرهی،دریایی،شیمیایی،خودرویی و همچنین سیاست دو منظوره سازی اقلام غیر نظامی) رونق فزاینده ای پیدا کرد.
علاوه بر این تولید محصولات متنوع غیر نظامی از جمله مواد و محصولات شیمیایی،مواد اولیه فلزی،ماشین آلات و قطعات صنعتی،ابزاربرش،مواد آتشکاری معادن،ساخت شناور و سازه های دریایی،خودرو و قطعات خودرو،طرح های عمرانی صنعتی به عنوان منظوره دوم جهت استفاده از حداکثر توان و ظرفیت صنایع و حضور در بازارهای مصرف داخلی و بین المللی و توسعه صادرات در برنامه کاری سازمان قرار گرفت.

بازاریابی و نفوذ در بازارهای جدید و صادرات کالا و ارایه خدمات فنی،مهندسی با حداقل قیمت و کیفیت مناسب بر اساس استانداردهای بین المللی و بر طبق نیاز و رضایت مشتریان از جمله سیاست های دایمی سازمان صنایع دفاع می باشد.

از سال ۱۳۷۱ به بعد ایران توانست که انواع محصولات مورد نیاز نظامی خود مانند تانک، نفربر، موشک، زیردریایی و هواپیمای جنگنده بسازد.

صنایع دفاعی ایران کارخانه‌های بسیاری در زمینه ساخت انواع اسلحه و تجهیزات نظامی دارد.
به گفته مسئولان عالی رتبه ایرانی، ایران تنها در سال ۲۰۰۳ به ارزش ۱۰۰ میلیون دلار، تجهیزات نظامی به کشورهای دیگر فروخته بطوریکه ایران در سال ۲۰۰۶ به ۵۷ کشور جهان جنگ‌افزار صادر نموده‌است.

توانمندی های نظامی ایران ((اسپاد))

http://line.me/ti/p/%40qhm5495e