زن ها نمی گویند دوستت ندارم

زن ها نمی گویند دوستت ندارم
اما وقتی کسی کوچ کند از دلشان
بافتنی می بافند
در عوض بافتن گیسوهایشان
.
اگر کسی کوچ کند
ناخنهایشان را کوتاه می کنند
.
موهایشان را قیچی می کنند
شروع می کنند
بستن دکمه های یقه سپید آویزان روی جالباسی
.
شروع می کنند
محکم کردن شال و روسریشان
.
بجای آنکه موهایشان را روزی چند بار شانه کنند
شانه شان را می شکنند
.
بجای آنکه روزی چند ساعت روبروی آینه بایستند
می نشینند و انار دانه می کنند
میروند و ظرف می شویند و خانه تکانی میکنند...
حتی اگر عید نباشد
.
بجای آنکه عطر بخرند کتاب شعر می خرند
زنها نمی گویند دوستت دارم
اما وقتی دوستت ندارند دیگر هیچ نخی نمی تواند این دکمه های افتاده رابدوزد بر پیراهن خاطراتشان..
.
بعد می بینی
سالها گذشته است
و هنوز غبار نشسته بر روی قاب عکس دونفره تان پاک نشده است.