تنها که باشی،

تنها که باشی،

نه دلت دستمالی می­شود و نه خیالت انحصاری!"

هوای دو نفره" باز هم می چسبد،

ولی این بار با دلت زیر باران راه برو.

مستانه بخند،عاجزانه گریه کن،و کودکانه آرام بگیر.

تا از دهان نیفتاده بگویم؛

تنها که باشی،نه منت درد و دل داری نه آشفتگی خیانت !