سینمای صامت، پر از سکوتی گویا و خنده دار بود

سینمای صامت، پر از سکوتی گویا و خنده دار بود

آزار دهنده ترین سکوت، وقتی است که دروغ می گوئی ومخاطبت در سکوتی

سنگین، فقط نگاه می کند.

تابلوهای جهت نما، در خیابان و جاده ها، در سکوتی بی ادعا، عابران را راهنمائی می کنند.

زیر زمین خانه های قدیمی تمام مادر بزرگ ها، سرشار از سکوتِ ترشی سیر،انار خشکیده،

سرکه ی انگور، عروسک ها ودوچرخه دوران بچگی است.

کرو لال ها، در سکوتِ محض با هم حتی پرچانگی هم می کنند.

در آخرت، تو را به خاطر حرفهای نسنجیده، ممکن است مجازات کنند،ولی سکوتِ بی جایت

را، هرگز نمی بخشایند.

آدم های خسیس، ممکن است بی بهانه حرف بزنند، ولی بی بها، سکوت نمی کنند

سکوت؛ در آن می توان شکفت، شکست، خندید، بارید، ترسید، شنید.در او می توان نشست

و هیچ نگفت و تنها در سکوت است که می توان فاصله ها را با گوهرخیال، پیوند داد.

بعضی سکوت را به رشوه ای کلان می خرند و با سودی سرشار،به اسم حق السکوت،

می فروشانند. راستی چه زیباست سکوت؛ این واژه پر از فریاد