بهار همیشه از ما انتظار نو شدن دارد .. همیشه انتظار تازه

بهار همیشه از ما انتظار نو شدن دارد .. همیشه انتظار تازه شدن دارد .. انتظار تغییر .. حتی خیلی خیلی کوچک!
خانه ها را به صد روش مختلف تغییر می دهیم .. می تکانیمشان .. دکور را عوض می کنیم .. نمی گذاریم کوچکترین قسمتی از خانه مثل سابق بماند یا خاک گرفته باشد ..
همه ی این کارها را می کنیم و شبِ روزِ آخر سال خسته و بی حال اما با ذوقِ سالِ نو به خواب می رویم ..
سال که نو شود خستگی ها در می رود .. دید و بازدیدها شروع می شود .. سیزده به در می شود .. تعطیلی ها تمام می شود ..
خودمان اما .. نو شده ایم؟ تغییر کرده ایم؟
کاش جای این همه بدو بدو های روزهای آخر سال، میتوانستیم با آرامش خودمان را تغییر دهیم ‌.. حتی خیلی خیلی کوچک! خودمان را بتکانیم .. خوب و بد را جدا کنیم .. دلمان را الک کنیم .. می دانید چقدر سبک شدن پشتِ این هاست؟ چقدر حسِ خوبِ ماندگار؟ نه مثل حس خوبِ موقتی که به زرق و برق خانه ی نو شده تان دارید! ماندگار! تا چند ماه حتی ..
کاش خودمان را هم با آمدنِ بهار تازه می کردیم .. کاش فقط دلمان را به همان چند روز تعطیلی خوش نمی کردیم .. کاش حالی خوب می خواستیم برای کل سال .. نه غرق شدن در روزمره ها .. بعد از سیزده روز .. دوباره!