I Love you...

I Love you...
but I don't know...
How can I saying this...
to you.

Part:18

(ویو:میرا)

بازش کردم...
ولی محتویات داخلش رو هنوز ندیده بودم...
چون مشکوک بود با خودم گفتم برم یه جای دیگه بازش کنم.
وسایلم رو برداشتم و با سرعت خودم رو رسوندم به حیاط پشتی ورزشگاه...
یه جا وایسادم که هیچکس منو نبینه...
بازش کردم...
داخلش یه نامه و چند تا عکس بود...
اول به عکسا نگاه کردم...
ماتم زد...
اون...اون...اون عکسا...
عکس بوسه ی من و کوک جلوی در خونه بود...
ولی امکان...امکان ندارد فقط من و کوک اون لحظه اونجا بودیم...
پاهام سست شد و افتادم رو زمین...
این کیه که اینجوری پشت سره هم داره منو تهدید می کنه و زیر نظرم داره؟؟؟
دستام ناخودآگاه شروع به لرزش کرد...
چرا اینجوری داره همه چی پیچیده میشه؟؟؟
نامه رو برداشتم و شروع به خوندن کردم...
نوشته بود:
ناشناس:پس هشدارم رو جدی نگرفتی؟؟؟
خب حالا که اینطور شد بیشتر حواست به خودت باشه...
مین میرا.
همون لحظه دوباره یه نوتیف از همون شماره ی ناشناس به دستم رسید :
ناشناس:نامه او به دستت رسید؟؟؟
خیلی مشتاقم که الان حالت صورتت رو ببینم.
نمی خواستم تو این بازی راهت بدم...
ولی دیگه تقصیر خودته.
چشمام از عصبانیت پر از اشک شد...
با حرص نوشتم:
+:کی هستی؟؟؟
معنی این کارات چیه؟؟؟
ناشناس:به زودی همو ملاقات میکنیم و میفهمی من کی هستم مین میرا.
و اینکه قبل از ضربه ی نهایی این عکسا رو پخش نمیکنم.
راستی از کوک چه خبر؟؟؟
گوشی از دستم سرخورد و خودم هم باهاش نشستم رو زمین...
کوک؟؟؟
یعنی اون کوک رو میشناسه؟؟؟
یعنی این بازی بین سه یا چند نفر داره اتفاق می افته؟؟؟
خودم مهم نیستم ولی اگه کوک آسیب ببینه اونم به خاطر من...
نمی تونم هیچوقت خودم رو ببخشم...
که گوشیم زنگ خورد...
برش داشتم...
و وقتی اسم مخاطب رو خوندم...


تا پارت بعدی مراقب خودتون باشین 💖.


شرط برای پارت بعدی:
لایک:۲تا



#بی‌تی‌اس#جونگکوک#آرمی#فیک#فن‌فیکشن