شبی با دست من موهای خود را شانه خواهی کرد

شبی با دست من موهای خود را شانه خواهی کرد
در آن شب هرچه خواهی با دلِ دیوانه خواهی کرد

اناری مثلِ سیبِ سرخِ حوّا می دهی دستم
دلت را چون انار امّا برایم دانه خواهی کرد

پیاپی با نگاهت پر کنی پیمانۀ دل را
مرا مست از شرابِ نابِ این پیمانه خواهی کرد

تو در من با نگاهت می دوی چون می به رگهایم
مرا با چشمِ مستت با خودم بیگانه خواهی کرد

نگاهت می دود در تار و پودِ جانِ مشتاقم
تو آن شوقِ فراوانی که در جان خانه خواهی کرد

ستونی نور تا گردن شود در جنگلی انبوه
هزاران تارِ گیسو را رها بر شانه خواهی کرد

به گوشم نرم می خوانی که ای دلداده در دنیا
بگرد اما کسی مانند من پیدا نخواهی کرد