شروط ایران برای پایان دادن به جنگ
♨️ شروط ایران برای پایان دادن به جنگ
بقائی درباره شروط ایران برای پایان دادن به جنگ گفت:
🔹جنگ را باید آنها متوقف کنند. جنگ را ما شروع نکردیم. انتخاب ما دیپلماسی بود. در داخل هم دستگاه دیپلماسی با انتقاداتی مواجه بود و میگفتند با سابقه قبلی نباید وارد میشدید.
🔹حاکمیت از روند دیپلماتیک حمایت کرد و ما تلاش کردیم وارد جنگ نشویم اما طرف مقابل جنگ را انتخاب کرد. راه توقف جنگ این است که دشمنان متوقف کنند. جامعه جهانی باید تصمیم بگیرد بیشتر از اینکه دیر شود وظیفه خود را انجام دهد.
✍بگذارید صریح حرف بزنیم.
در دور اول مذاکره گفتیم با سابقه برجام، اساسا پذیرش اصل اینمذاکره غلطست. تجربه ای که طرف مقابل زیر میز زد، تعهداتش را پاره کرد و تحریم را چند برابر کرد. گوش نکردید و شد آن خسارت.
در دور دوم دهها بار گفتیم آزموده را آزمودن خطاست. گفتیم وقتی دشمن حمله ترکیبی اقتصادی و امنیتی را جلو میبرد، نشستن پشت میز بدون تضمین واقعی بدون هیچ شرطی یعنی ارسال پیام ضعف. گفتیم سایه جنگ با این مدل ادبیات، سنگین تر میشود. باز هم گوش نکردید. نتیجه چه شد؟ دوباره وسط مذاکره حمله.
دشمن وقتی بوی تردید حس کند...
ادامه مطلب از پست قبل👆
✍دشمن وقتی بوی تردید حس کند جسورتر میشود. وقتی احساس کند شما هنوز دنبال آتش بس به هر قیمت هستید، ضربه اش را سنگین تر میکند به امید اینکه مقاومت بشکند. این همان خطای محاسباتیست که بارها تکرار شده و مجدد دارید تکرار میکنید.
حتی اگر هدف، توقف جنگ باشد، راهش این ادبیات نیست. راهش بالا بردن هزینه دشمنست. راهش اینست که بداند ادامه درگیری برایش غیرقابل تحمل میشود.
مگر آمریکا در هیچ نقطه ای بدون تحمیل هزینه عقب نشسته؟
الان نفس های دشمن به شماره افتادهست. اختلافات داخلی شان عمیق تر از همیشهست. فشار اقتصادی و سیاسی بر آنها واقعیست.
اگر این مقطع با این پیام های دوپهلو و نرم هدر برود، فرصت تاریخی از دست میرود.
جنگ را ما شروع نکردیم، درست. اما پایانش را هم با ادبیات التماسی نمیشود نوشت. پایان جنگ را موازنه قدرت می نویسد، نه بیانیه های دیپلماتیک.
این لحظه، لحظه اقتدار در بیان و عملست. هر پیام غلط، چند موشک اضافه روی سر مردم می آورد.
بقائی درباره شروط ایران برای پایان دادن به جنگ گفت:
🔹جنگ را باید آنها متوقف کنند. جنگ را ما شروع نکردیم. انتخاب ما دیپلماسی بود. در داخل هم دستگاه دیپلماسی با انتقاداتی مواجه بود و میگفتند با سابقه قبلی نباید وارد میشدید.
🔹حاکمیت از روند دیپلماتیک حمایت کرد و ما تلاش کردیم وارد جنگ نشویم اما طرف مقابل جنگ را انتخاب کرد. راه توقف جنگ این است که دشمنان متوقف کنند. جامعه جهانی باید تصمیم بگیرد بیشتر از اینکه دیر شود وظیفه خود را انجام دهد.
✍بگذارید صریح حرف بزنیم.
در دور اول مذاکره گفتیم با سابقه برجام، اساسا پذیرش اصل اینمذاکره غلطست. تجربه ای که طرف مقابل زیر میز زد، تعهداتش را پاره کرد و تحریم را چند برابر کرد. گوش نکردید و شد آن خسارت.
در دور دوم دهها بار گفتیم آزموده را آزمودن خطاست. گفتیم وقتی دشمن حمله ترکیبی اقتصادی و امنیتی را جلو میبرد، نشستن پشت میز بدون تضمین واقعی بدون هیچ شرطی یعنی ارسال پیام ضعف. گفتیم سایه جنگ با این مدل ادبیات، سنگین تر میشود. باز هم گوش نکردید. نتیجه چه شد؟ دوباره وسط مذاکره حمله.
دشمن وقتی بوی تردید حس کند...
ادامه مطلب از پست قبل👆
✍دشمن وقتی بوی تردید حس کند جسورتر میشود. وقتی احساس کند شما هنوز دنبال آتش بس به هر قیمت هستید، ضربه اش را سنگین تر میکند به امید اینکه مقاومت بشکند. این همان خطای محاسباتیست که بارها تکرار شده و مجدد دارید تکرار میکنید.
حتی اگر هدف، توقف جنگ باشد، راهش این ادبیات نیست. راهش بالا بردن هزینه دشمنست. راهش اینست که بداند ادامه درگیری برایش غیرقابل تحمل میشود.
مگر آمریکا در هیچ نقطه ای بدون تحمیل هزینه عقب نشسته؟
الان نفس های دشمن به شماره افتادهست. اختلافات داخلی شان عمیق تر از همیشهست. فشار اقتصادی و سیاسی بر آنها واقعیست.
اگر این مقطع با این پیام های دوپهلو و نرم هدر برود، فرصت تاریخی از دست میرود.
جنگ را ما شروع نکردیم، درست. اما پایانش را هم با ادبیات التماسی نمیشود نوشت. پایان جنگ را موازنه قدرت می نویسد، نه بیانیه های دیپلماتیک.
این لحظه، لحظه اقتدار در بیان و عملست. هر پیام غلط، چند موشک اضافه روی سر مردم می آورد.
- ۵.۱k
- ۱۲ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط