«اسکندر گُجَستَک(ملعون) و حکایت «ملوک الطوائف»

«اسکندر گُجَستَک(ملعون) و حکایت «ملوک الطوائف»

و چون اسکندر گُجستک از تصرف ایران باستان و سایر کشورگشایی های خود فارغ آمد به مُرشد خود ارسطاطالیس(ارسطو) گفت: «من چون همۀ پادشاهان را کشته و کشورهایشان را گرفته و اموالشان را تصرف کرده ام، درواقع همه مردم زمین را برضد خود برانگیخته ام و همگان خونخواه من و من از هجوم آنان به سرزمین های خود بیمناکم؛ پس چنین اندیشیده ام که همۀ خردمندان و شریفان و اهل سالاری و فرزندان پادشاهان در بین آنان را بکشم.»
استادش بدو گفت: «ای رأی مردم پارسا نیست، اگر تو خردمندان و سروران آنان را بکشی باز عامۀ مردم با کینۀ بیشتری بر تو مجال حمله خواهند داشت، اما اگر شاهزادگان و خردمندان آنان را هریک بخشی و شهری به پادشاهی دهی، آنان را بخودشان مشغول می کنی و هریک از ایشان خرصی برای گرفتن آنچه در دست دیگری است داشته و آنان را بخودشان مشغول خواهی داشت و از حمله و نابودکردن سرزمین های تو بازمانند»
اسکندر چنین کرد و آنان همانی شدند که بدیشان «ملوک الطوائف» گفتند.




به نقل از:
-ابوحنیفه احمدبن داود دینوری، اخبارالطوال، ترجمه دکتر محمود مهدوی دامغانی، تهران: نشر نی، 1386، ص.64