همین که مرا می فهمی وُ اجازه می دهی

همین که مرا می فهمی وُ اجازه می دهی
قلبم بر گودی دستت آرام بگیرد،
خوب است.
همین که هر از گاهی شانه هایم را
به دستانِ نخیِ بادبادک‌های بهار می سپاری،
خوب است.
همین که می گویی "می روم"
وُ شبیهِ آمدنت قدم بر می داری،
خوب است.
همین روزگاری که تو در حاشیه اش،
پرُ رنگتر از متنِ زندگی هستی،
خوب است.
همین که تو انسانی وُ من شبیهِ تو تنها می شوم،
مثالِ تو می گریم وُ نزدیکِ تو می خندم،
خوب است.
همین، همین های کوچکی که
جدی تر از اخبار مهمِ روز است،
برای دلهُره‌ی آینه و فردای من،
خوب است.


.