{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

در حیرتم که وجود ناچیز خودم را در مقابل عظمت آفریدگان و ا

در حیرتم که وجود ناچیز خودم را در مقابل عظمت آفریدگان و این دنیای بزرگی که در آن زندگی می کنم، به چه تشبیه کنم.

من نمی دانم که جهان مرا چه می داند؟ اما من خود را مانند کودکی می بینم که در کنار ساحل سرگرم بازی است و گاه و بیگاه با یافتن سنگ ریزه ها و یا گوش ماهیهای زیباتر و صافتر از حد معمول، خوشحال می شود؛ حال آنکه اقیانوس بزرگ حقیقت همچنان کشف نشده پیش رویم گسترده است.
دیدگاه ها (۱)

، 30 ثانیه بخون 1 دقیقه فکر کن ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺸﻨﮕﻪ......ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺑﺤﺚ...

دعایت می کنم روزی زلال قطره اشکیبیابد راه چشمت راسلامی از لب...

چشمه لطفالهی بی پناهان را پناهی * * * به سوی خسته حالان کن ن...

مهربان بودن… مهمترین قسمت… انسان بودن است!این دل انسان استکه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط