NH

NH

لامُروّت،شانه هایت دردِ بی درمانِ کیست*
چشمهایِ لوطی ات،در خلوتِ دُکانِ کیست*
پُرسشی دارم که میدانی و پنهان می کنی*
بر تنت عطرِ دو سیب،از مَحفلِ قلیان کیست*‌
بوسهٔ ی آغشته ات دستِ که را لَک میکند*
رَدِ پایِ کوچکت،این بار بر ایوانِ کیست*
چاییِ پُر رنگِ بعد از ظهرها را یادت ست*
حال لیوانِ شرابت،جُفت با لیوانِ کیست*
نازنین،هَذیانِ همسایه شبیه اسمِ توست*
نام تو در خوابهای بی سر و سامانِ کیست*
گفته بودی یک شروعِ تازه می خواهی،ولی*
خوب می دانی شروعِ تازه ات،پایانِ کیست*