.

.
عصر عصرِ تنهایی‌ست. . .
نگاه که کنی میبینی همه ترجیح میدهند صندلی جلوی تاکسی بنشینند. . .

همه تلاش میکنند آهنگهاشان را تنهایی گوش بدهند. . . هیچکس دوستی را برای همیشه اش نگاه نمیدارد،چون اینجور چیزها تاریخ مصرفشان گذشته. . .

وسیله های آشپزخانه ها نیازی به مادر ندارند و دوربینهای عکاسی نیازمند کسی نیست که بتواند بگوید:سه،دو،یک... خودت نگاه کن میبینی،سلفی‌ها و مونوپادها چقدر خوب تنهایی را حفاظت میکنند تا مجبور نشوی از رهگذری در پارک خواهش کنی پرتره ی زیبایی از دوستیهای‌تان رسم کند و مجبور نشوی لبخندی از اجبار تحویلش بدهی... چون نه دوستی هست نه رهگذری٬ همه ی رهگذرها درحال چک کردن پیام هستند. . .

هرکدام از سرنشینان تاکسی آهنگی را به تنهایی گوش میدهند. . .

اگر خدایی ناکرده روزی از اجبار سوالی از کسی پرسیدی حتما بابت خدشه دار شدن حریم وسیع تنهایی‌اش مفصل عذر بخواه. . .
یادت باشد که آن چند نفری را که هنوز دوروبرت هستند نپرانی. . .  مراقب دوستی ها‌مان باشیم. . .