نه زمین که زمان

نه زمین که زمان
مرا در دست‌های خالی‌اش می‌گیرد؛
شب و ماه را
جریان ابرها را
لرزه‌های درختان را
و بهت آسمان را
زمان به سودای تناسخ
بالای‌ام می‌کشد،
و من در فراسوی خود
فرا رسیدن خویش را انتظار می‌کشم.

#اکتاویو پاز