درد ِدلتنگی میشکند تک تک استخوان هایم را...

درد ِدلتنگی میشکند تک تک استخوان هایم را...
دقیقا در همین مکان و زمانی که باید داشته باشمت، چه غریبانه ندارمت!
نه خودت را
نه آغوشت را
و نه حتی دستانت را...
و همین طور خوب میدانم که این دنیا هم با من بهانه میگیرد،
بوی تنهایی دوباره می آید...
دنیای با بوی مرگ…
شاید آرامشش همین باشد
برای من...