{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

خلق می كنم

خلق می كنم
خدایم را
در تنهائیم

تا در غیبت دستهای تو
بارگاهش را
گدایی كنم
از ناتوانی خویش

دریغا ما
- من و تو -
روزی كه انسان بودیم . . .
دیدگاه ها (۳۲)

غرور یك مرد شیشه ظریفی است كه به قلب یك زن هدیه میشود به تل...

این روز ها آدمک ها "نمــــک نشـــناس" شـــده اند ! آنقدر ک...

کاش آن شب را نمی آمد سحر کاش گم می شد در راه، پیک بد خبر ا...

یک روز دیگـــر وصبح زیبـــــــا رسید خدایــــــآ شکرت که نم...

تو آنی ک از حضورت گل هابه رنگ خویش یقین می اورندو باد آهسته ...

چرا انسان ها نمیتوانند این را درک کنند که دیگری هم احساس و د...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط