این جامعه چون بیمارستانیست که در ان همه بیمارند و می نالن

این جامعه چون بیمارستانیست که در ان همه بیمارند و می نالند و همه نسبت به میزان فهمی که دارند تنها درد بیشتری را احساس میکنند و فریاد بلندتری سر می دهند...
به این ناله ها ی متحجران و گلایه های متفکران گوش مسپار...زیرا نه آنان درمان را میخواهند و نه اینان درمان را میدانند..