حریصانه نگاهت می کنم...

حریصانه نگاهت می کنم...

همانگونه که میهن پرست تبعیدی سرزمینش را...

از چشمهایت تا چشمه ها
از لبهایت تا باغ های انگور
از آغوشت تا دشت ها
فاصله ای نیست...

من خطوط سرانگشتانت ،
خطوط پیشانی ات را
به باد سپرده ام

تا از مرزهای کشف نشده بگذرم...

آنچنان نگاهت می کنم
که تکه تکه در من پنهان می شوی...

عشق من!
تو را با خودم می برم به سرزمین هایی که تبعید می شوم..
و مردمانی که هرگز تو را ندیده اند
از تو شعر می نویسند

رودخانه هایی که تو را لمس نکرده اند
جریان تنت را می پیچند دور زییاترین زنی که در آنها شنا می کند...
و دخترهای جوان از تو حرف می زنند
که هر روز از پیراهنشان عبور می کنی
با عطری عجیب...

عشق من!

چنان در من پنهان شده ای
که از تمام جهان عبور می کنم با تو...