گلدان های اطلسی را

گلدان های اطلسی را
در مسیر قدم های زمین می چینم
ماه را می بندم
به سقف آسمان

تو را می بینم
لبخند تو را نوازش می کنم
صدای تو را می بوسم
تو را بغل می کنم


خواب را به چشم هایم گره می زنم
ستاره ها از شاخه های سرو
بالا می روند
لبخند پاورچین پاورچین
روی لب هایم قدم می گذارد

تو را می بینم
به تو سلام می کنم
برای دست هایت نماز می خوانم


خاطر دوست داشتنی تو را
به تخت می بندم
تو را شکر می کنم
تو را دوست دارم

چقدر دارایی های من زیاد است
و شب
هنوز دکمه های ماه را
به آغوشم نبسته
در چشم تو به خواب می رود...
#زینب_سادات_حسینی(ترنّم)