أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب

أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب

‌ نیایش صبحگاهی

سلام خدایِ باران،

می شود باز مرا خیسِ رحمتت کنی؟
مسیری که انتخابش کرده ام شاید کمی سخت باشد،
اما دلم به خداییِ تو گرم است،
این که نگذاری در پیچ و خمِ سختی هایش جا بزنم.
دلم می خواهد قدمی بردارم به سویِ تو،
قدمی بزرگتر از همیشه،
خیلی بزرگتر ...
فقط راه کمی دشوار است و من بی مددت هیچِ هیچم...
می خواهم جز رضایتت به هیچ چیز فکر نکنم،
یعنی می شود؟
می شود تو لبخندِ جانانه ات را نثارم کنی مهربانم؟!