ببینید شما هرچقدر هم خوش‌تراش و بی‌نقص باشید گاهی واقعا ل

ببینید شما هرچقدر هم خوش‌تراش و بی‌نقص باشید گاهی واقعا لازم است خودتان را بشکنید. چون زندگی طاقچه‌ای نیست که مثل یک مجسمه روی آن بنشینید و تا آخر از آن بالا گردن‌کشان دور و بر را زیر نظر بگیرید. زندگی مثل یک پازل است که هی هم ریخت عوض می‌کند. دیروز یک قطعه مناسب برای پازل بودید و امروز نه. هی باید بدوید تا شکل بگیرید. هی باید از قالب قبلی دل بکنید. هی زخم شوید، خراش بردارید. تکه‌تکه شوید. خسته می‌شوید. همه خسته می‌شوند. همه وامی‌دهند. همه می‌خواهند یک مدت کوتاه هم که شده برای خودشان لم بدهند. من هم می‌خواهم. روزی دوبار دلم می‌خواهد یک چیزی بردارم بکوبم توی سرم. نمی‌دانم چطور جلوی خودم را می‌گیرم. چطور بیدار می‌شوم می‌بینم آماده‌ی دویدنم. هی از اول. دوباره دوباره.