غیبت

غیبت
مجالس مهمونی یکی از جاهائیه که بستر برای حرف زدن از دیگران آماده آمادس،توی یکی از این مهمونی ها منم مثل بقیه شروع کردم به حرف زدن در مورد یکی از آشناها.وقتی از مجلس برمی گشتیم،محمد گفت"می دونی غیبت کردی !حالا باید بریم دم خونشون تا بگی پشت سرش چی گفتی".گفتم این طوری که پاک آبروم میره،با خنده گفت:تو که از بنده ی خدا این قدر می ترسی چرا از خود خدا نمی ترسی؟!همین جمله برام کافی بود تا دیگه نه غیبت کننده باشم و نه شنونده ی غیبت. شهید محمد گرامی
(منبع:کتاب دل دریایی)