کربلایست د لم با تو چه حالیست حسین

کربلایست د لم؛ با تو چه حالیست حسین
جای پای تو دراین خیمه ی خالیست حسین

سالها رفت و نگاهم به ره کویت ماند
فکر دلخسته شدن فکر محالیست حسین

شوق بین الحرمین و عطش دجله فرات
بازدرصحن دلم قیل و مقالیست حسین

من هوایی شده ام کنج قفس سرگردان
همه بیچاره گی ام بی پرو بالیست حسین

گرچه دور از تو ام اما به لب طاقچه مان
طرح چشمان تو بر نقشه ی قالیست حسین

بنده ات هستم و هر ذکر لبم نام تو است
گرچه این بنده ی تو یک کر و لالیست حسین

بکن آقا نظری تا که شوم زائر تو
حال شیدایی ِدوراز تو چه حالیست حسین