اگر کسی را دوست داری بگذار برود،که اگر بازگشت همیشه متعلق به توست،و اگر بازنگشت از ابتدا نیز تعلقی به تو نداشته است. این قانون همیشگی است،که عشق ژرفایش را جز در لحظهی فراق درنمییابد. [جبران خلیل جبران]