شهرخدا

خدایا! اگر مهمانی داده‌ای، پس دیگر چرا حضور در این مهمانی پرمهر را قهری و الزامی کرده‌ای؟
می‌گذاشتی هرکس دوست داشت، خودش بیاید؛
مانند احرام حج و اعتکاف در مسجد است؛
اما این مهمانی به گونه‌ای ترتیب داده شده است که هیچ‌کس نمی‌تواند به آن وارد نشود.
چون این مهمانی در ظرف زمان است، خواه ناخواه به این ظرف زمانی مبارک وارد می‌شویم؛ چه از آن بهره ببریم و چه از آن غافل باشیم.
مانند اعتکاف و حج نیست که شرکت کردن در آن، اراده بخواهد و به میل افراد بستگی داشته باشد.
پاسخ به سؤال درباره تفاوت اول روشن است.
گاهی اوقات کسی که رفیقش را خیلی #دوست دارد او را طوری به مهمانی دعوت می‌کند که انگار می‌خواهد اختیار را از او سلب کند و او را به زور به مهمانی ببرد.
مثلاً به او می‌گوید:
«فردا مهمان من هستی، اما و اگر هم ندارد! فلان ساعت هم آماده باش، خودم با ماشین می‌آیم دنبالت، خداحافظ!»
رمضان شاید یک فرصت آشنایی است، برای ما غریبه‌هایی که از عالم حضور و تقرّب دوریم و با احوال آشنایان و عاشقان بیگانه.
پس اگر در ضیافت، آشنایی حاصل نشد بهتر است خود را معطّل نکنیم و شغل دیگری غیر از آدم شدن اختیار کنیم.
وقتی در خانه‌ایم به خدمت صاحب‌خانه نمی‌رسیم، می‌خواهید در خیابان از شرم حضورش به او خدمت کنیم؟!!



#کتاب
#شهر_خدا
#رمضان و راز‌های #روزه‌داری
#علیرضا_پناهیان
#بیان_معنوی
دیدگاه ها (۰)

به نقل از یکی از علمای بزرگ؛ آیت‌الله سید محمدرضا گلپایگانی ...

غرامت تحریم بیماران پروانه‌ای را از آمریکا گرفتیمهمایش «ایرا...

🎥 پیام کوبنده از یمن به ریاض؛ اگر حملات را متوقف نکنید، شما ...

🎥 درِ وزارت بهداشت به‌روی بیماران خاص بسته شد!🔹مدیرعامل انجم...

✊ ما در کنار یکدیگر ایستاده‌ایم و برای عدالت مبارزه می‌کنیم ...

🔺حل مشکلات مردم نباید گرفتار محدودیت‌های اداری شودرئیس جمهور...

🕌 ما به این دلایل مسلمان شدیم🌍✨ وقتی جوان‌های اروپایی راه خا...

مدنی‌زاده: در حوزه اقتصادی هم مثل برخی مسائل نظامی برخی مسائ...

💢 دبیر شورای‌عالی امنیت ملی: آیندگان ایران در اثر این مقاومت...

گاهی آدم آن‌قدر درگیر ساختن زندگی می‌شه که یادش می‌ره خودش ه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط