جان پدر! تو جلوه خوبان ندیده‌ای؟

جان پدر! تو جلوه خوبان ندیده‌ای؟
روی چو ماه و زلف پریشان ندیده‌ای؟
ننشسته‌ای به گوشه‌ای از درد عاشقی؟
آن دم ز در رسیدن جانان ندیده‌ای؟

خیال می‌کرد پدرش این چیزها را نمی‌فهمد و ندیده پدرش گفت :

جان پسر! تو سفره بی نان ندیده‌ای
جنگ عیال و گریه طفلان ندیده‌ای
ننشسته‌ای به گوشه‌ای از درد قرض خوار
آنگه ز در رسیدن مهمان ندیده‌ای