يک امشب را مي خواهم ازت متنفر باشم

يک امشب را مي خواهم ازت متنفر باشم

حداقل به پاس چندي عاشقي ِ بي حاصل

امشب ازت متنفرم .

به خاطر باراني که باريد و نبودي

به خاطر اين بغض هاي لعنتي که بي صدا مي شکنند

به خاطر دردهايي که مرهمش ، فقط تويي

به خاطر ِ اين حس داغوني که تمامي ندارد

به خاطر حرف هاي تلنبار شده در گلويم

به خاطر آوار شدن آرزوهاي مشترکمان
و ... و ... و

متعجبم چرا عشقم به نفرت تبديل نمي شود

که چرا از يادم نمي روي اي رفته از دست؟!؟

اين جمله ام را با همان عشق هميشگي مان بخوان :
يادت باشد
امشب ازت متنفرم.
اما تو باور نکن