بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
فرار از زندان دنیا، نه قرار در آن!
براستی این دنیا سِجن است. زندان است و در زندان بودنش هیچ شکی نیست. همهٔ روح‌هایی که جسمیت یافته و به این دنیا هبوط کرده‌اند، هر کدام به نوعی زندانی این زندان‌اند اگرچه خود ندانند.
رنگ و لعاب این زندان فریبت ندهد. جلوه‌آرایی‌ها و متعلقاتش پاگیرت نکند. مباد عاشق زندان و زندانبان خود شوی. از این زندان با بی‌خواهشی و بی‌آرزویی فرار کن.
با مراقبه‌ای جانانه با مردن پیش از مرگ از آن بگریز.
روحت را از میدان جاذبه‌اش خارج کن. نخواه که مثل حمقاء این زندان را آباد کنی.
نخواه که در و دیوارش را رنگ بزنی و قابل تحمل‌ترش کنی. به خودت خیانت نکن.
بلکه بسوی خدا فرار کن. فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ - (سوره ذاریات بخشی از آیه 50)
چه بدبخت‌اند آنان‌که در این زندان بدنبال قدرت‌ و سهم بیشترند.چه سیه‌ روز‌اند آنان‌که در این زندان بدنبال سروَری کردن بر دیگران‌اند.
ای دوست، بدان تو تنها با رهایی از وضعیتی به نام دنیاست که از همینجا و هم‌اکنون برخوردار از بهترین نوع حیات خواهی شد. و بدان مراد از دنیا، جهان آفرینش نیست. آن، پست‌ترین برداشت از حیات و جهان آفرینش است.