عزیز من!

عزیز من!
چه زیبا آمدی و
و چه نمناک... دلها را
آذین بستی به عشق
و حال... در این همه شیدایی
چه زود رفتی.


و من، در سکوت دل
رفتنت را به تماشا نشسته ام
که اینگونه رفتنت
دلم را سخت میبارد...

منتظرت میمانم
همین جا
در قراری که من باشم و تو
و خاطراتی به وسعت یاد....

چرا که تو
شاه بیت فصلهای احساسی

پاییز من
خوش می روی......