-

-
تاکی روزهابگذرند
و
من پیرهن اطوزده ام را
برمیخ این دیوارآویزان ببینم
من مانده ام این جا
ازشنبه تاپنج شنبه
کارت حضوروغیاب
دلواپسم می کند
و
آوازهایم سرکوب می شوند
من مانده ام این جا
که نان جای شعررامی گیرد
و
جای شعرحرف می زند
جای شعرتصمیم می گیرد
جای شعرشعارمی دهد!
من مانده ام این جا
بابرگ های تقویمی
که هیچ صبح اش سفرنداشت!