سیمرغِ حضورت

سیمرغِ حضورت
پنجه در پنجه اند مژگانم
لحظه هاست،
که رها می شود در تداومِ پلک هایم
قطره قطره چشم هایم
می تراود اشکی،
خاطره ای زنده می شود
و من لحظه لحظه می میرم.
به تلاوتی گرم از لبانم
حضور تو را ستایش می کنم
شقیقه ام از شقای قلبت
که بی نفسم می کند، درد می گیرد،
بغض واژه های من،
هر روز طوفان نوح سر می دهد وجود مرا
آتشی از کوه قلبم شعله می کشد
لحظه لحظه سکوتم،
در شعرم آب می شود
گلستانی از رنگین کمان وجودت
مرا، نابینای خودت می کند،
و سیمرغ حضورت را
لحظه لحظه پرَپَر می شوم
می سوزم
و گمنام ترین اسطوره ی خیال من زاییده می شود
و تو،
در تداوم پلک هایم
پنجه در پنجه ی مژگانم
با هر قطره اشکی زنده می شوی
و من لحظه لحظه می میرم.
عبداله محمدزاده سامانلو
از کتاب از من تا ماه یک اشاره فاصله ست
کانال عاشقانه های من
صفحه رسمی اشعار عبداله محمدزاده سامانلو
https://telegram.me/amsamanloo
ادمین سامانلو
@a_m_samanloo
اینستاگرام
https://instagram.com/a.m.samanloo
فیسبوک
https://facebook.com/a.m.samanloo