تو بگو ...

تو بگو ...


امشب به احتضار
چشم انتظار نشسته ام
اگر چه مست، خراب خرابم
اشک به چشم
آرام به روی گونه و لب ریخته ام
هر چند زبان به سکوت اسیر کرده ام
گاهی به شوری اشک
قلم بی صدا نمی شود
آهسته از نبودن تو به خدا گلایه کرده ام
بغض از درون خیالم
طوفان می کند تمام مرا
حیف از تمام لحظه های من
که بی تو به سر کرده ام
جز اینکه تا این لحظه
دور از همه کس
اشک را میهمان می کنم،
تو بگو،کاری هست که برایت نکرده ام
جز اینکه سکوت کنم و
به بغض نفس هایم گوش بدهم
تو بگو کاری هست که برایت نکرده ام
لبم که کویر و به چند اشکی تر می شود
به جز خاطره ی تو
هنوز که هنوز،
تو بگو یادی هست که نکرده ام
امشب از هر شب دیگر
که من دلگیرترم
تنگی شکسته ماهی ام
که به دریا دل کشانده ام
اینجا هر چقدر اشک میهمان دلتنگی ام باشد
دریا رفیق من است
آبرو می خرد ولی،
تو را من کی بی وفایی کرده ام
به جان خودم
که پرپر می زند مثل مرغ درون قفس
جز اینکه به نبض های حضورت دل بسته
کاری هست که برای دیدنت نکرده ام

عبداله محمدزاده سامانلو
کتاب از من تا ماه یک اشاره فاصله ست

کانال عاشقانه های من
صفحه رسمی اشعار عبداله محمدزاده سامانلو
https://telegram.me/amsamanloo
ادمین سامانلو
@a_m_samanloo
اینستاگرام
https://instagram.com/a.m.samanloo
فیسبوک
https://facebook.com/a.m.samanloo