قطار سمت خدا می رفت.

قطار سمت خدا می رفت.
وقتی به بهشت رسید همه پیاده شدند.
یادشان رفت مقصد خدا بود نه بهشت.

آدمی همین است.
مقصود را به بهتری میفروشد.
یار را به زیباتری
دوست را به پول
مرام را به منفعت
آبرو را به ذلت.