زیر مجموعه ی خودم هستم

زیر مجموعه ی خودم هستم
مثل مجموعه ای که سخت تهی است
در سرم فکر کاشتن دارم
گرچه باغ من از درخت تهی است
عشق،اهوی تیز پاشد ومن
ببر بی حرکت پتو هایم
نگران نیستم که تا امروز
نرسیدم به ارزو هایم
نرسیدن رسیدن محض است
ابزی اب را نمی بیند
هرکه درماه زندگی بکند
رنگ مهتاب رانمی بیند
دوری و دوستی حکایت ماست
بعد از ان هرچه هست در هوس است
پای احساس در میان باشد انتخاب پرنده ها قفس است
لذت یک نفس رهایی را
از نگاه اسیر باید دید
کوه در رشته کوه بسیار است
کوه رادر کویر باید دید
گر چه باغ من از درخت تهی است
در سرم فکر کاشتن دارم
شعر را عشق را مکاشفه را
همه را از نداشتن دارم