برای این که یک مردمی را به زانو در بیاورند،

برای این که یک مردمی را به زانو در بیاورند،
اول استقلالش را می‌دزدند و برای این که استقلال یک مردمی را بتوانند بدزدند، آن مردم را به خود محتاج می‌کنند.
با این احتیاج وامانده است
که آدم خودش را از دست می‌دهد.
خوار و زبون می‌شود
و به غیر خودی وابسته می‌شود
و نوکر می‌شود و می‌شود
مثل کفش‌های پای آن‌ها،
مثل نی سیگار آن‌ها
و حتی مثل تیغه‌ی شمشیر آن‌ها
که وقتی لازم باشد گردن برادر خود، گردن زن و فرزند خود را هم می‌زند.

کلیدر
محمود دولت آبادی